Jolanta

Wavey @wavey  ●  12.05.2025 18:35

Trzeba pamiętać, że w oczach Boga działanie mimo wielkiego oporu jest nad wyraz cenne, bo jest prawdziwym zapieraniem się siebie. Takie opory jednak będą przychodzić na nas same, nie trzeba ich szukać na siłę. Pan Bóg dał nam głód abyśmy chcieli jeść, dał nam mechanizm nudy abyśmy mogli się motywować i wychodzić „poza siebie”. Szatan to wie dlatego świat tak bardzo chce, abyśmy nie umieli się nudzić, abyśmy wierzyli, że nuda jest straszna zła i że jak jesteśmy w tym stanie to będziemy czuć sie nieszczęśliwi. To przez takie pranie mózgu właśnie młodzież tak ciężko przekonać do tego, ale zobaczmy na małe dzieci, takie 1-2 lata. Jeśli nie zakłócimy ich rozwoju bajkami czy innymi dopaminowymi źródłami, to one potrafią bardzo sprawnie wykorzystywać mechanizm nudy aby zrobić coś dla swojego rozwoju, przez co cały czas jakby automatycznie się rozwijają :)

katecz @katecz  ●  12.05.2025 18:34

Bardzo ciekawy tekst. Myślę, że może pomóc tym bardziej otwartym i świadomym ludziom. Moje dzieci znają hasło: "Nuda jest kreatywna". Niestety na nastolatka w okresie buntu to już nie działa. Osobiście nie znam słowa nuda :-) Zawsze coś jest do zrobienia. Zawsze brakuje godzin, mimo że telewizora nie oglądam i coraz częściej wyłączam WiFi na komórce. Ustawiłam sobie codzienny Różaniec jako priorytet. Mogę nie dokończyć sprzątania, ale Różaniec odmówić muszę. Oczywiście nie jest to wynikiem mojego silnego charakteru, tylko ewidentnie działanie Boga. Gdy nie chce mi się czegoś zrobić, bardzo często odmawiam krótką modlitwę do Ducha Św., albo akt strzelisty do Jezusa Chrystusa lub Matki Bożej. Zdarza mi się też wykonać jakąś nudną czynność, mimo tego, że tak mi się nie chce tego zrobić, że aż mnie boli wewnątrz i wtedy ofiarowuje swój trud Panu Bogu. Ostatnio nawet zrobiłam z tego wyzwanie ;-)

Marcin @marcinau  ●  12.05.2025 18:34

Fenomenalny tekst! Bardzo praktyczny i zgodny z moimi obserwacjami. Prosze o wiecej.

DawidG @CoZnaczyPrzyjaznaNazwa?  ●  08.05.2025 19:09

Oby Laudetur Iesus Christus było na wejście. Życzmy sobie w końcu nie dewastatora, a uzdrowiciela Kościoła

Joanna @joanna  ●  09.04.2025 13:27

Wiele razy już głosowałam na tzw. mniejsze zło. Koniec z tym! Tym razem oddam głos w zgodzie z moim sumieniem - na Grzegorza Brauna. I nie obchodzi mnie ile sondaże przewidują poparcia dla tego kandydata.

Wavey @wavey  ●  08.04.2025 23:12

Gdyby nie akcja chanukowa dalej większość Polaków nie wiedziałoby co w tym takiego strasznego

iwona @iwona3  ●  02.03.2025 20:00

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Mieliśmy przed nawróceniem długie doświadczenie z homeopatią. Nasze dziecko miało bardzo poważny odczyn poszczepienny i było umierające. Oczywiscie medycyna, która do tego doprowadziła zostawiła nas z tym problemem. poznaliśmy lekarza medycyny, który leczył lekami homeopatycznymi. Mnóstwo słów, rozmów, notatek, zmian leków i nic. a raczej całkowicie nieprzewidywalne skutki i wielkie pogorszenia, nieprzespane noce, pozorne poprawy. zaczęłam drążyć ten temat i coraz bardziej skłaniać się do przerwania tej metody. Hanneman- bardzo niepewne kim był i jakie miał intencje oraz dlaczego coś co jest właściwie samą woda ma jakiekolwiek działanie. kropką nad i była reakcja lekarza na naszą rezygnację z "leczenia". Miał bardzo wielu pacjentów więc na pewno nie chodziło o dochody. Dostał po prostu furii. Prawdziwe uzdrowienie zaczęło sie po naszym nawróceniu i było mozolną pracą nad oczyszczeniem organizmu z toksyn, nad załataniem jelit, odbudowaniem odporności. Diety, suplementy, zioła. Mieliśmy objawy ze spektrum autyzmu, ADHD, astmę, wszelkie możliwe uczulenia. Dziś syn ma 24 lata i choć nie jest okazem zdrowia to zasadniczo nie ma już żadnej z wcześniejszych przypadłości. Za homeopatią stoi zło. Niejasne metody produkcji, twórca, nieprzewidywalność i niewytłumaczalność działania. Rozum nie pozwala tego przyjąć,ale człowiek w wielkiej potrzebie, bez Bożego prowadzenia, chwyta się wszystkiego.

Dobrosia @dobrochna  ●  02.03.2025 19:58

Wyciąg rozcieńczony do zera Profesor Andrzej Gregosiewicz, ortopeda z Akademii Medycznej w Lublinie nie ukrywa, że ujawnianie prawdy o największym oszustwie w dziejach medycyny, jakim jest, jego zdaniem, homeopatia, stało się już jego misją. To on podnosi także niezwykłość zapisu w polskim prawie farmaceutycznym, gdzie w artykule 21. uznaje się, że „produkty homeopatyczne (...) nie wymagają dowodów skuteczności terapeutycznej”. Czyli - pyta profesor Gregosiewicz - czym są i dlaczego tak łagodnie się je traktuje? Naukowiec zauważył, że na tak podejrzany zapis w ustawie mógł mieć wpływ francuski koncern Boiron, producent leków homeopatycznych, w tym osławionego, a bardzo popularnego oscillococcinum, którego surowcem pierwotnym był wyciąg z wątroby dzikiej kaczki rozcieńczony... do zera. Za te sugestie Boiron pozwał do sądu Gregosiewicza. I wygrał. Profesor miał przeprosić koncern, ale tego nie zrobił. Przeprosiny się jednak ukazały. Zamieścił je sam koncern. W ten sposób - komentuje profesor - Boiron przeprosił sam siebie. https://nowosci.com.pl/jak-uwierzyc-w-slodkie-kulki/ar/11058382 List otwarty prof. Gregosiewicza do Ministra Zdrowia: https://nil.org.pl/aktualnosci/2280-homeopatia-a-gregosiewicz-ortopeda-lil-w-lublinie PS Jako nastolatka stosowałam homeopatię i pomimo tego, że efekt był w sumie spektakularny, nie polecam, nie stosuję, od dawna..

PacDam @PacDam  ●  02.03.2025 19:55

zdecydowanie odradzam, bez cienia wątpliwości. 1. Srodkiem czynnym jest zawsze substancja ktorego uzycie skutkuje podobnymi objawami jak dolegliwosc -tu obroncy tej metody wskazuja na efekt odczulajacy 2. Stopien rozczenczania substancji czynnej jest absurdalny typu 100.000 powtorzen rozcienczania jednej kropli w ampulce wody, a nastepnie kropla nowego stezenia ponownie w nowej pelnej ampulce wody, powtarzajac czynnosc po tysiace a nawet miliony razy. Wg wspolczesnie przyjetych zalozen budowy swiata, takie rozcienczanie wykracza poza budowe atomowa substancji. Wchodzimy w zakres wiary, placebo, lub oddzialywania nadprzyrodzonego. 3. Niektore zrodla wskazuja na bezposredni okultystyczny, ezoteryczny charakter podczas procedury mieszania/rozcienczania.. Mowa o rytualnych czynnosciach podczas wytwarzania. 4. Mamy odrzucac chocby pozory zla, majac na uwadze powyzsze -rece precz od tych substancji.

Anna Dabko @annadabko  ●  12.02.2025 16:12

Dawidzie i cała Redakcjo, Bóg zapłać za Waszą pracę i służbę. Ponawiam moją dawną prośbę o wersję anglojęzyczną Sprawek. Szkoda, że zmienia się formuła Sprawek. Jeżeli mogę prosić, to czy byłoby możliwe wyodrębnienie zakładki „Rozprawki”, aby każda rozprawka miała swą wersję pisaną? To byłoby bardzo ważne móc po tytułach odszukiwać treści Rozprawek, móc do nich wracać oraz je udostępniać. Gdyby chociaż one były w wersji angielskiej, to już by było znakomicie. Z Panem Bogiem!

de Charette @lp  ●  11.02.2025 23:20

proszę wskazać JEDEN przypadek, gdy nastąpił cud po modlitwie MZ i przeszedł całą procedurę kościelną a tenże KK ogłosił, że cud nastąpił. JEDEN przypadek który spełnił wszystkie warunki cudowności (przypomnę, że wg MZ podobnych cudów jak on dokonuje Brian Head Welch i czy w związku z tym cuda baptystów też mieszczą się w definicji katolickiej cudu?) proszę o wyczerpującą odpowiedź skoro z pani komentarzy wynika, że się na tym zna.

Anna Dabko @annadabko  ●  11.02.2025 23:17

Pani Agnieszko, a gdy napiszę, że nigdy podczas swoich wydarzeń pan MZ nie modli się do Najświętszej Maryi Panny, to też uzna to Pani za plotkę? A to taka sama prawda, jak to, że za swoje występy otrzymuje pieniądze. Módlmy się o nawrócenie pana Marcina i wszystkich zwiedzionych.

Marta @tamarta  ●  11.02.2025 23:16

Kto ma rozumu wie, że of tego typu rzeczy należy się trzymać z daleka...

Wavey @wavey  ●  27.01.2025 23:15

Wpis miał być małą rozkminką wokoło odkrywczej myśli która do mnie ostatnio dotarła przy okazji śmierci dziadka: każdy z nas będzie chorować śmiertelnie, jeśli nie umrze nagle. Zawsze wiedziałem że umrę, wiedziałem że trzeba żyć tak, jakby każdy dzień był ostatnim, ale dopiero uświadomienie sobie, że to nie będzie tak, że po prostu zasnę (nawet bym nie chciał, bo chcę się przygotować do śmierci sakramentami). Kiedyś zapadnie ten wyrok u lekarza czy w szpitalu i śmiertelna choroba zacznie toczyć moje ciało… Ta świadomość jest w pewnym sensie uwalniająca. Skoro nie mam złudzeń że będę chory, to już teraz mogę pracować nad akceptacją tego faktu i układaniem tego w mojej głowie. Wcześniej, z racji tego nie sie dobrze nad tym nie zastanawiałem, miałem błędne przekonanie, że śmiertelna choroba dopada jakiś procent pechowców…

SuzAnna @anna7  ●  26.11.2024 16:44

Nie chciałabym komentować ani oceniać osobistych decyzji rodziców, wszak najlepiej znają oni swoje dzieci, mają orientację w środowisku szkolnym, być może dla duchowego dobra niektórych uczniów i uczennic lepiej będzie w katechezie szkolnej nie uczestniczyć. Uważam natomiast, że warto sprawie przyjrzeć się wnikliwie, a katolicy tego nie robią. Przyjęło się bagatelizować szkolną katechezę; "jakaś tam świecka katechetka", taki "niby nauczyciel", pewnie nawet nie po studiach, coś tam opowiada, pewnie jakieś farmazony. Tymczasem katecheza w Polsce ma swoją Podstawę programową, poszczególne diecezje korzystają z konkretnych programów nauczania. W mojej archidiecezji, przykładowo, korzysta się z Wydawnictwa Św. Wojciech. Można sobie sprawdzić, co też za treści będą dzieciom przekazywane. Czy ociekają one modernizmem- nie sądzę. Problemy są raczej zupełnie inne. W szkołach ponadpodstawowych zostaje na katechezie garstka uczniów, w podstawowych statystyki są lepsze, natomiast jest gros uczniów, którzy są wręcz impregnowani na katolickie treści, gdyż katecheza szkolna to jedyne ich źródło w życiu tych dzieci. To nie jest katechizacja lecz ewangelizacja, i to na bardzo opornym "materiale". Dlaczego więc te dzieci uczestniczą w katechezie, skoro to dla nich wyłącznie "opowieści dziwnej treści"? Szykują się do sakramentów. W szkole ponadpodstawowej jest już po wszystkim, więc i uczniów nie ma. Katecheza bywa walką o uwagę, a czasami- walką o przetrwanie. I tego obawiałabym się bardziej. Dla wrażliwych, rozwiniętych duchowo, formowanych w domu i Wspólnocie dzieci to może być trudne doświadczenie. Chociaż pozostaje kwestia dawania świadectwa. Bywa, że sporo odwagi trzeba, aby w gronie szyderców wykazać się autentycznym zaangażowanie podczas lekcji religii. Szczególnie w starszych klasach. Jak tak dalej pójdzie, katecheza zostanie wyprowadzona ze szkół rękami lewicowych ideologów przy obojętnym przypatrywaniu się temu procederowi przez katolików, bo to przecież "tylko katecheza", szkolny "Michałek", nie wygląda to tak, jak byśmy chcieli itd. itp. Mam wrażenie, że często przeciwnicy religii w szkole traktują ją poważniej, niż katolicy. Taka jedna gazeta np. co wrzesień zamieszczała serię artykułów o "strasznej katechezie" w polskich szkołach i marnotrawieniu środków publicznych, aby wspomóc rodziców w decyzji- zapisywać dzieci na katechezę, czy też nie. Przynajmniej było wiadomo, jakie mają cele i widać było pewną konsekwencję działania. To, jakie regulacje odnośnie katechezy szkolnej i w jakim stylu wprowadziło już w tym roku MEN też mogłoby dawać do myślenia. Tymczasem katolicki lub niby katolicki rodzić np. wypisuje dziecko z religii, bo się nie chce juniorowi na nią chodzić na ostatniej lekcji w piątek i przez myśl rodzicowi nawet nie przejdzie, żeby chociaż zerknąć do podręcznika, aby sprawdzić, jakie treści dzieciaka ominą, bo to przecież "tylko" religia. A żeby szerszą refleksją temat objąć? Bez szans.

Robert @Robert  ●  26.11.2024 16:43

Jak to powinno wyglądać? Już Pani mówię. W kraju katolickim, którego Królem jest nasz Pan Jezus Chrystus dzieci powinny iść na religię ze świadomością, że to najwazniejszy przedmiot w szkole. Nawet 3 razy w tygodniu. Powinny same chcieć tam iść z uśmiechem i radością, że mogą uczyć się rzeczy najważniejszych. Rodzice z kolei powinni z czystym sumieniem te dzieci katechetom oddać, bo wiedzą, że odpowiednio kształtują dusze ich pociech. Jak to Pani słusznie zauważyła "w obecnych warunkach" nie ma na to najmniejszych szans. Dziś już nie tylko dzieci, ale i wielu rodziców kombinuje jak tu na religię nie chodzić. Sama religia dopasowuje się do każdego, tylko nie do prawdziwego nauczania Kościoła. Wyobraża Pani sobie, że wchodzi katechetka i mówi: "Macie wybór. Jeśli będziecie z Panem Jezusem zbawicie się, jeśli nie to potępicie się." Przecież to od razu by była wielka afera na całą szkołę, że katechetka śmiała komuś powiedzieć, że może się potępić! Ona straszy dzieci! Nawet muzułmanom tak powiedziała! Jak śmiała! Przecież oni wierzą inaczej i uraziło to ich uczucia. Tatuś muzułmanin już jedzie na sygnale... Jeśli iskierki nie będzie w domu w prawdziwych świętych rodzinach, jeśli iskierki nie będzie w oficjalnych strukturach Kościoła opartych na bożych kapłanach to taka katechetka niestety jest samotnym, nieuzbrojonym wojownikiem z reguły skazanym na porażkę. Dodatkowo "ministra" zmierza do tego, żeby tych wszystkich katechetów "ucywilizować" i zmienić ich profil nauczania. To po prostu w tym kształcie nie może się udać. Lepiej się wycofać tam, gdzie jest prawdziwe nauczanie Kościoła i może w przyszłości przy Bożej Pomocy uda się to wszystko odbić. Zgliszcza powoli się dopalają i niebawem przyjdzie czas na stawianie nowych fundamentów. Ja już przestałem szukać pocieszenia w takich rzeczach: - niech już będzie ta religia, bo chociaż dziecko przeżegnać się nauczy nie rozumiejąc po co - już idźmy do tego modernistycznego kościoła i przyjmijmy na stojąco/na rękę "opłatek" - idźmy na tę byle jaką modernistyczną spowiedź, chociaż kontakt z Panem Bogiem jest jakoś utrzymany - poślijmy dziecko do pierwszej lepszej szkoły, zawsze się czegoś tam nauczy. Myślę po męsku. Około 8 miesięcy tkwiłem w zawieszeniu pomiędzy swoją parafią a przejściem do FSSPX jak już wiedziałem, że w mojej parafii nie jest tak jak być powinno. To było całe 8 miesięcy za długo. Półśrodki przestały mi już smakować. Widzę, że mogą mieć jakieś tam umiarkowane plusy "utrzymywania na powierzchni", ale to nie dla mnie. W ten sposób nie zbudujemy Polski prawdziwie katolickiej. Pozdrawiam

Robert @Robert  ●  26.11.2024 16:41

Czasami mam wrażenie, że my katolicy "Tradycji" musimy aktualnie podejmować bardzo trudne decyzje. Jesteśmy w krytycznym momencie i sytuacja wygląda bardzo poważnie. Wyobrażam sobie, że jesteśmy na wojnie i aktualnie znajdujemy się w zdecydowanym odwrocie. Przeciwnik zmasowanym i potężnym atakiem naciera na nasze fortece. Fortece są w fatalnym stanie. Jeszcze jakoś stoją, ale dziura na dziurze. Obsada fortecy to też często kompani, którym w pełni nie da się zaufać. Czasami bardziej szkodzą niż w tej obronie pomagają... Co w tej sytuacji zrobić? Czy porzucić niektóre fortece, czy pomimo ich przeogromnych braków dalej ich bronić? Czy warto te fortece jakoś lepić, czy może iść w spokojne miejsce, żeby przegrupować i odbudować siły? Może w przyszłości przy bardziej sprzyjających warunkach uda się te fortece odbić? Wgryzłem się w temat jak wygląda religia w szkole. Przynajmniej w moich okolicach. Informacje mam z pierwszej ręki, bo od katechetki. Wygląda fatalnie. Opowieści jakie słyszałem mrożą krew w żyłach. Nie wydaje mi się, żeby w skali kraju było jakoś specjalnie lepiej. Katechetka mi opowiadała, że jest do wyboru religia lub dla bardziej wybrednych etyka. W praktyce religia też nie ma często wiele wspólnego z prawdziwym nauczaniem Kościoła. W wielu przypadkach nawet jakby katecheta chciał nauczać jak należy to i tak skutecznie mu to uniemożlwią. Jeśli sam papież gani za prozelityzm to jak ma sobie poradzić świecka katechetka? Przecież nie może powiedzieć Prawdy, bo może ktoś zostanie urażony. Jeśli ktoś wpadłby z prawdziwym nauczaniem na tę religię to prawdopodobnie góra po miesiącu pracy miałby 2 skargi od rodziców i wezwanie na dywanik do dyrektora. Taki katecheta zostałby postawiony przed "wyborem": "Jeśli się nie opamiętasz to się pożegnamy". Taki mamy klimat i trzeba to zrozumieć. To dotyczy nie tylko religii. Jeśli religia może spaczyć myślenie dziecka, to czy w ogóle nie jest wielkim ryzykiem pozostawić dziecko w pierwszej lepszej placówce szkolnej? Czy pozostawienie dziecka pod nadmiernym wpływem rówieśników w tych czasach jest rozsądne? Wielu ludzi ma problem ze swoją parafią. Wiedzą, że w dobie modernizmu nie jest tak jak być powinno, ale żal im ją pozostawić. Chodzą bo blisko, rodzina i ogólnie jest swojsko... Takie dylematy będą pojawiać się teraz wszędzie. Trzeba wiele siły i zaufania Panu Bogu, żeby w tych trudnych czasach podejmować właściwe decyzje.