Karol Bisewski

Robert @Robert  ●  02.12.2024 11:31

Mt, 24, 42-44 "Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie." Kiedyś na kazaniu usłyszałem, że tylko nierozumny lub szaleniec pozostaje w stanie grzechu ciężkiego. Tak faktycznie jest. Pogłoski wojenne to tylko taki dodatkowy motywator. Równie dobrze można sobie wyobrazić, że jutro może potrącić mnie samochód. Ja też uważam, że częsta spowiedź jest bardzo pożyteczna. Co prawda człowiek sobie jeszcze bardziej uświadamia jak bardzo jest słaby i grzeszny, ale podejmuje kolejną i kolejną próbę w celu doskonalenia duszy. W swoim środowisku mam swój "mało śmieszny" żart. Kiedy ludzie gadają o polityce, wojnie, ciężkich czasach lubię powiedzieć: "eeee tam, jakby jutro mi miała atomówka spaść na główę, to oby być w stanie Łaski Uświęcającej". Niektórzy tego nie rozumieją, niektórzy patrzą jak na wariata. Kiedy ktoś niewierzący chce ze mną pogadać o polityce czasami odpowiadam "Może warto pomyśleć o Spowiedzi Świętej?". Zdecydowanie warto też pomyśleć o pierwszych sobotach miesiąca: https://militia-immaculatae.org/wp-content/uploads/2019/02/First_Five_Saturdays_PL_WEB.pdf OBIETNICA Matka Boża objawiła się Łucji ponownie 10 grudnia 1925 r. w Pontevedra i złożyła następującą obietnicę: „Ogłoś w moim imieniu, że obiecuję przybyć w chwili śmierci ze wszystkimi łaskami koniecznymi do zbawienia tym osobom, które w pierwsze soboty pięciu kolejnych miesięcy przystąpią do sakramentu spowiedzi, Komunii św., odmówią pięć dziesiątek różańca i dotrzymają mi towarzystwa przez 15 minut, rozważając 15 tajemnic różańcowych z intencją zadośćuczynienia mojemu Niepokalanemu Sercu.” Ta obietnica jest gwarancja zbawienia! Ja ostatnio nadrobiłem też wiedzę o sakramencie Ostatniego Namaszczenia. Niestety tutaj też posoborowie spowodowało kompletną ruinę. Warto znać szczegóły na temat tego sakramentu i czym on faktycznie jest. W Przeoracie FSSPX w Warszawie jest nawet specjalny, alarmowy numer. Bywa, że nie ma czasu, a w niektórych przypadkach taka pomoc może uratować duszę...

Irek Romaniuk @IrekRomaniuk  ●  02.12.2024 11:12

Zdecydowanie łacina z powrotem jak najszybciej. Dlaczego mamy używać codziennego języka do wielbienia Boga ? Nie mówiąc już o zaletach związanych z używaniem tego samego języka wszędzie . Marzy mi się to w momentach kiedy podróżuje.

Bolesław Bagiński @bolesawbaginski  ●  05.11.2024 15:02

W moim małżeństwie miałem podobny problem. Moja żona też miała problem z zaakceptowaniem mojego wyboru opieki duszpasterskiej FSSPX. Początkowo do najbliższej mi kaplicy Bractwa (około 90km) jechałem sam. Jednocześnie wcześniej byłem na nowej mszy w mojej parafii. Żona pytała: "to co, msza do poprawki"? Odpowiadałem: muszę tam być aby uczestniczyć w Mszy Świętej słuchanej przez licznych świętych i słuchać zdrowej nauki katolickiej. Trochę to trwało. Pewnej niedzieli szykowałem się do wyjazdu wkładając garnitur i wiążąc krawat. Zona pyta mnie: czy mnie zabierzesz ze sobą? Odpowiedziałem : ależ oczywiście. Potem po jakimś czasie oboje doszliśmy do wniosku, że nie potrafimy nadal uczęszczać na nową mszę. Po dłuższym czasie dołączyła do nas nasza dorosła córka wraz z mężem. Dobry Pan Bóg sprawił to, że zatęskiniłem za Mszą Świętą wszech czasów, którą pamiętam z czasów gdy byłem jeszcze małym chłopcem w wieku przedszkolnym. Jego łaska sprawiła, że żona i córka dołączyły do tradycji.

Grzegorz @grzegorz  ●  04.10.2024 23:59

"Nie wydaje się, by argumenty natury duszpasterskiej, do których odwoływano się dla uzasadnienia tak poważnego zerwania, były dostateczne, nawet jeśli uznać, że wolno je przeciwstawiać argumentom doktrynalnym. W Novus Ordo Missae pojawia się tyle nowości, zaś z drugiej strony, tyle rzeczy odwiecznych zostaje zepchniętych na dalszy plan lub przesuniętych na inne miejsce – jeśli zostało dla nich jeszcze jakieś miejsce – że grozi to, iż pewna wątpliwość, która wkrada się, niestety, do niektórych środowisk, wzmocni się i przerodzi w pewnik. Uważa się bowiem, że prawdy Wiary, wyznawane od zawsze przez wierny lud, można zmieniać lub pomijać milczeniem i nie będzie to zdradą świętego depozytu nauczania Kościoła, z którym wiara katolicka związana jest na zawsze. Ostatnie reformy stanowią wystarczający dowód na to, że nie da się wprowadzić nowych zmian w liturgii, nie powodując kompletnej dezorientacji u wiernych, którzy wyraźnie okazują, że są im one nieznośne i niezaprzeczalnie osłabiają ich wiarę. Przejawem tego wśród najlepszej części duchowieństwa jest dręcząca rozterka sumienia, czego niezliczone świadectwa napływają do nas codziennie."

Grzegorz @grzegorz  ●  04.10.2024 23:55

"Jak dostatecznie udowadnia załączona krótka analiza krytyczna, będąca dziełem grupy doborowych teologów, liturgistów i duszpasterzy, Novus Ordo Missae – biorąc pod uwagę elementy nowe i podatne na rozmaite interpretacje, ukryte lub zawarte w sposób domyślny – tak w całości, jak w szczegółach, wyraźnie oddala się od katolickiej teologii Mszy św., sformułowanej na XX sesji Soboru Trydenckiego. Ustalając raz na zawsze kanony rytu, Sobór ten wzniósł zaporę nie do pokonania przeciw wszelkim herezjom atakującym integralność tajemnicy Eucharystii."