Jakub

W końcu... pani Kasia popracuje to może się opamięta

Boże, wspomóż Twojego kapłana, a agresorowi daj łaskę nawrócenia, amen.

Nie myślałem że może być tak źle... Boże zmiłuj się nad Polską, Daj nam prawy rząd, amen.

Bóg zapłać, kolejny artykuł zmieniający myślenie.

Życzę pani Omenie i panu Rafałowi przede wszystkim nawrócenia.

Nie, piekło niestety nie jest puste, po śmierci nie można już się nawrócić, gdyż każdy, czy to innowierca czy niewierzący uwierzy w Boga, oczywiście należy modlić się za zmarłych, ponieważ niektórzy mogą cierpieć w czyśćcu i potrzebują naszej pomocy. Przytoczę Panu słowa Katechizmu Wg. Summy Teologicznej św. Tomasza z Akwinu: — Czym jest zatem to piekło? — Piekło jest miejscem cierpień, którym poddani są potępieni, czyli ci wszyscy, którzy z powodu swoich przestępstw zbuntowali się przeciwko Opatrzności albo predestynacji i zostali tak utrwaleni w tych przestępstwach, by się nigdy nie nawrócili. — Kim są ci, których ten przypadek dotyczy? — Spośród aniołów są to te, które zgrzeszyły, a spośród ludzi ci, którzy umarli w stanie ostatecznego braku pokuty (tamże). — Co wynika z tego, że potępieni są tak utwierdzeni w złym, że nie mogą się już nawrócić? — Wynika z tego to, że ich kary i cierpienia, na które zasłużyli ze względu na swe zbrodnie, pozostaną na zawsze i nigdy się nie skończą. — Jednakże czy Bóg nie mógłby położyć kresu tym karom i cierpieniom? — Mógłby, gdyż nic nie jest niemożliwe dla Jego wszechmocy, jednakże w porządku mądrości nie zrobiłby tego, gdyż według tego porządku, który jest niezmienny, stworzenia rozumne, kończąc swoje życie moralne, są utwierdzone na zawsze w dobru lub złu, a skoro to zło pozostaje na zawsze, to i kara za zło tak samo będzie trwać (III,z. 99, a. 1, 2). — Zatem potępieni będą wiecznie cierpieć swoje kary w piekle? — Tak, potępieni będą wiecznie cierpieć swoje kary w piekle (tamże) Jeszcze parę zdań o czyśćcu: — Czy dzieła zadośćuczyniające, które sprawiedliwi czynią na ziemi, ofiarując je Bogu, by były wykorzystane dla dusz czyśćcowych (dla dusz ogólnie, dla jakiejś grupy dusz lub dla duszy konkretnej), są zastosowane zgodnie z intencją ofiarujących? — Tak, wraz z poziomem wartości, która jest uzależniona od gorliwości tego, kto ofiaruje je z miłością (III, z. 71, a. 6). — Czy możemy także zdobyte przez nas odpusty przeznaczyć jako zadośćuczynienie dla dusz ogólnie, dla jakiejś grupy dusz lub dla duszy konkretnej w czyśćcu? — Tak, można także ofiarowywać zdobyte odpusty. Tutaj także wszystko zależy od intencji tego, kto odpust zdobywa, regulowanej z kolei przez intencje Kościoła, która decyduje o mocy odpustu (tamże). — Czy, gdy zadośćuczynienie należne Bogu za przeszłe grzechy zostanie dopełnione, to dusza czyśćcowa natychmiast idzie do nieba? — Tak, zaraz po dopełnieniu zadośćuczynienia dusze, które były zatrzymane w czyśćcu, są wprowadzone do nieba (III, z. 69, a. 2). Na koniec dodam, że nie jestem ani księdzem ani teologiem, sugerował bym skonsultowanie tej sprawy z duszpasterzem np. na spowiedzi. Szczęść Boże!