Urodził się 2 października 1538 roku na zamku w Aronie, niedaleko Mediolanu w rodzinie arystokratów.
Już w wieku 7 lat został przeznaczony do stanu duchownego. Gdy miał lat 12 przyjął tonsurę, został też opatem w benedyktyńskim opactwie leżącym w rodowym majątku.
W wieku 21 lat Karol został doktorem prawa kościelnego i cywilnego na Uniwersytecie w Pawii. Niedługo później jego wuj został papieżem. W styczniu 1560 roku, 22-letni Karol został mianowany kardynałem, a w lutym administratorem archidiecezji Mediolanu. Zajmował się organizacją trzeciej sesji Soboru Trydenckiego i wniósł duży wkład w powstanie Katechizmu Soboru Trydenckiego.
Święcenia kapłańskie Karol przyjął dopiero w 1563 roku. Kilka miesięcy później udzielono mu sakry biskupiej i powierzono urząd arcybiskupa Mediolanu. Starannie czuwał w swojej diecezji nad wprowadzeniem w życie postanowień Soboru Trydenckiego. Przywracał dyscyplinę w zakonach, walczył z rozpustą duchowieństwa i wprowadził w katedrze podział nawy na część męską i żeńską. Był jednym z inkwizytorów generalnych Świętego Oficjum.
Jego rządy w Mediolanie przypadły na czas epidemii ospy. W 1577 roku poprowadził boso procesję pokutną, po której epidemia wygasła.
Karol Boromeusz zmarł na febrę 3 listopada 1584 roku w wieku 46 lat. Został beatyfikowany w 1602 roku przez papieża Klemensa VIII i kanonizowany już 8 lat później przez Pawła V.
Audiobooki
Komentarze
Święty Karolu Boromeuszu módl się za nami. Umacniaj wiarę wiernych kościoła katolickiego
A to ciekawe z tym podziałem na nawy męskie i żeńskie. Mam 42 lata, wychowałam się oczywiście w Kościele posoborowym, ale pamiętam za dziecka, że lewa nawa nazywana była meską i faktycznie byli tam mężczyźni. Nie pamiętam czy tylko mężczyźni, ale na pewno większość. Zapomniałam już o tym i ten artykuł mi o tym przypomniał.