Św. Jadwiga

Urodziła się pod koniec XII wieku w Bawarii jako córka hrabiego Bertolda VI i Agnieszki Wettyńskiej. W młodości otrzymała staranne wychowanie w klasztorze benedyktynek.  

W wieku 12 lat Jadwiga została wysłana do Wrocławia na dwór księcia Bolesława Wysokiego, gdyż w przyszłości miała zostać żoną jego syna - Henryka.

Małżeństwo Henryka Brodatego i Jadwigi było wzorowe. Mieli siedmioro dzieci, a później zdecydowali się żyć w czystości, związani uroczystym ślubem. Po śmierci męża a następnie syna, Henryka Pobożnego, Jadwiga oddała władzę w ręce swojej synowej i w wieku 34 lat wstąpiła do klasztoru cysterek w Trzebnicy.

Przez kolejne 40 lat żyła odmawiając sobie codziennych posiłków i praktykując uczynki pokutne, takie jak biczowanie.

Zmarła 14 października 1243 roku. Już po 8 latach zaczęto obchodzić pamiątkę jej śmierci, a kultem zainteresował się Rzym. Ostatecznie Jadwigę kanonizował papież Klemens IV w 1267 roku. Papież Innocenty XI, na prośbę króla Polski, Jana III Sobieskiego, rozciągnął kult świętej na cały Kościół.

Tagi: Święci

Komentarze