Św. Łucja

Przyszła na świat około 281 roku w Syrakuzach na Sycylii w bogatej, rzymskiej rodzinie.

W młodości przeznaczono ją do wyjścia za mąż za młodzieńca z równie szanowanego i zamożnego rodu. W trakcie pielgrzymki do grobu św. Agaty, Łucja uprosiła zdrowie dla swojej matki. Wówczas ukazała jej się sama św. Agata przepowiadając jej śmierć męczeńską i nakazując się do niej przygotować.

Łucja zrezygnowała wówczas z małżeństwa i złożyła Bogu ślub czystości. W odpowiedzi niedoszły mąż wyjawił władzom jej chrześcijańską wiarę.

Łucję skazano na liczne tortury. By ją pohańbić, próbowano zaprowadzić ją do zamtuzu, czyli domu publicznego, ale nawet para wołów nie była w stanie jej ruszyć. By się oszpecić, Łucja wydłubała sobie oczy.

Następnie próbowano ją spalić na stosie, polewać wrzącym olejem i ściąć. To również okazało się nieskuteczne. Dopiero gdy przyjęła ostatnie namaszczenie mogła odejść do wieczności jako męczennica.  

Imię Łucji wymienia się w Kanonie Mszy świętej. Jest patronką m.in. ociemniałych.