„Chanuka czy Boże Narodzenie” - wszechpolska odpowiedź na „Deklarację Szesnastu”

Cyt. za Piotr Walczak 

ad 1. Chrystus Pan obchodził święto Chanuki, ale było to zupełnie inne święto niż to obchodzone przez rabinicznych żydów współcześnie. Chanuka wspomina wyzwolenie Świątyni Jerozolimskiej z kultów pogańskich. Wtedy jednak istniała Świątynia i składano tam ofiary. W roku 70 Świątynię zburzono. Nie ma Arki Przymierza, nie ma Namiotu Spotkania, nie ma Świątyni, nie ma kapłaństwa i cały kult mojżeszowy stracił sens.

ad 2. My, katolicy, wspominamy te wydarzenia 1 sierpnia, we wspomnienie 7 Braci Machabejskich i ich matki – męczenników, którzy oddali swoje życie, ponieważ nie złożyli pogańskich ofiar, a przed śmiercią wyznali swoją wiarę w zmartwychwstanie. Ich relikwie miały być sprowadzone do Rzymu przez papieża Wirgiliusza. Męczeństwo za wiarę jest niezrozumiałe przez żydów rabinicznych.

ad 3. O ile mi wiadomo, to "świętowaniem ludobójstwa" nikt nie nazywa obecności Ksiąg Machabejskich w kanonie Pisma Świętego. Odnoszone to jest do wydźwięku Chanuki w judaizmie rabinicznym. W katolicyzmie wydarzenia z Ksiąg Machabejskich rozumie się jako zapowiedź Mesjasza. Żydowscy przywódcy zdradzili kult Jedynego Boga i oddali Świątynię poganom. Prawie dwieście lat później żydowscy przywódcy oddali poganom Boga-Człowieka, by ci go umęczyli i zabili. W Drugiej Księdze Machabejskiej opisywane jest przesłuchanie siedmiu braci, które ma wiele podobieństw z przesłuchaniami Pana Jezusa przed Sanhedrynem i przed Piłatem. Przez cały czas pociesza ich Matka, która jest figurą i zapowiedzią Najświętszej Maryi Panny. Święci bracia zaś wyznają wiarę w zmartwychwstanie, którego dokona Jedyny Bóg. Oczyszczenie Świątyni i złożenie tam ofiary wraz z zapaleniem świec jest zapowiedzią Mszy Świętej, składanej na ołtarzach całego świata. Żydzi rabiniczni odrzucają jednak Księgi Machabejskie jako natchnione. Wraz z nimi odrzucają także sens męczeństwa i modlitwę za zmarłych. Z wydarzeń opisanych w tych księgach czczą odbicie Jerozolimy z rąk Greków (choć głównymi ofiarami rzezi dokonanej przez powstańców machabejskich byli zhellenizowani Żydzi) oraz zapalenie świec (zamiast przywrócenia ofiary). Przy okazji powołują się na opisaną w Talmudzie (księga napisana w kontrze do chrześcijaństwa, będąca podstawą rabinicznego judaizmu) legendę, wedle której powstańcy zapalili oliwę, której było na jeden dzień, a ta paliła się 8 dni. Nie świętuje się więc poświęcenia za prawdziwą wiarę i zapowiedzi Mesjasza, a wydanie przez Boga "nieczystych w ręce czystych, bezbożnych w ręce prawych" (z chanukowej modlitwy Al Ha-Nisim), czyli rzeź dokonaną po odbiciu miasta. Jest to szczególnie wymowne w obliczu ludobójstwa dokonywanego współcześnie przez Żydów na Palestyńczykach i wypowiedzi izraelskich dowódców.

ad 4. Dlaczego mamy okazywać wyrazy wdzięczności wobec społeczności, która podczas wielowiekowej historii nad wyraz często stawała przeciwko niepodległemu Państwu Polskiemu? I dlaczego gestem życzliwości dla społeczności żydowskiej miałoby być akurat dopuszczanie w polskim sejmie do kultu niezarejestrowanej w Polsce sekty Chabad-Lubawicz?

ad 5. Chrześcijański charakter państwa zakłada kult katolicki jako kult publiczny, a inne kulty jako tolerowane. Tolerowane to znaczy znoszone i nieprześladowane, ale nie dopuszczone do publicznego praktykowania. Jest to spowodowane dobrem wspólnym, żeby w przestrzeni publicznej nie był promowany, ot, na przykład, kult dokonywania rzezi.

ad 6. Jak domyślam się, "aktem agresji i przemocy" jest tutaj nazwana akcja gaśnicza pana posła Grzegorz Braun. Środki użyte przez niego mogą być dyskusyjne, ale budowanie narracji broniącej odprawiania swoich rytuałów na terenie polskiego sejmu przez Chabad-Lubawicz w obliczu żydowskiego ludobójstwa na Palestyńczykach jest skandaliczne.

ad 7. Również proszę o potraktowanie tej odpowiedzi jako apel. Apel o to, żeby nie ulegać filojudaizmowi i czynnie sprzeciwiać się temu, co godzi w kulturę polską, wiarę katolicką i porządek publiczny.”