Św. Melchior Grodziecki

Urodził się on w 1582 roku w Cieszynie w szlacheckiej rodzinie. Kształcił się w wiedeńskim kolegium jezuitów, tym samym, w którym naukę odbywał kilkanaście lat wcześniej św. Stanisław Kostka.

W 1603 roku Melchior rozpoczął nowicjat jezuicki w Brnie, a po 2 latach złożył śluby zakonne. Święcenie kapłańskie przyjął w roku 1614 w wieku 32 lat.

Jako kapłan pełnił posługę w Czechach. Po wybuchu wojny 30-letniej w 1618 roku Melchior udał się na Węgry, gdzie wkrótce rozpoczął posługę jako kapelan wojskowy w Koszycach.

Gdy wojska protestanckie zajęły miasto, pewien pastor domagał się wymordowania wszystkich katolików. Nie doszło to do skutku, zamiast tego zamordowano trzech katolickich księży. W nocy z 7 na 8 września próbowano nakłonić do wyparcia się wiary chorwackiego kanonika Kriża oraz jezuitów: Melchiora i Węgra Stefana Pongracza.

Kanonika zabito od razu, a jezuitów umęczono: ich ciała były krojone na kawałki i rwane obcęgami, rany były przypalane pochodniami, a szyje ściskane sznurem tak mocno, że oczy wychodziły na wierzch. Męczennicy dodawali sobie otuchy wymawiając imiona Jezusa i Maryi. Na końcu ścięto im głowy toporami, a ich ciała wrzucono do kloaki.