Św. Pius X

Przyszedł na świat 2 czerwca 1835 roku w podweneckim Riese jako Józef Melchior Sarto.

W wieku 23 lat przyjął święcenia kapłańskie, a dzięki swojej gorliwej i skutecznej posłudze, po kilkunastu latach został kanclerzem kurii Patriarchatu Wenecji.

W 1884 roku przyjął sakrę biskupią i został ordynariuszem Mantui, a po dwunastu latach, już jako kardynał, otrzymał godność Patriarchy Wenecji.

Gdy w 1903 roku zmarł papież Leon XIII, kardynał Sarto udał się na konklawe. Pierwotnie wybrano na papieża kardynała Mariano Rampollego, natomiast dzięki przywilejowi ekskluzywy austriacki cesarz zablokował wybór bardziej liberalnego kandydata. Papieżem został więc kardynał Sarto, przyjmując imię Pius X.

Słynął on z pobożności eucharystycznej. Obniżył także wiek, w którym dzieci mogły przyjąć po raz pierwszy Komunię świętą.

Pontyfikat Piusa X naznaczony był jednak szerzącą się w Kościele herezją modernizmu, którą święty papież wszelkimi środkami zwalczał i potępiał.

W związku z tą walką papież wydał encyklikę „Pascendi Dominici gregis”, omawiającą błędy modernizmu, oraz nakazał składanie przysięgi antymodernistycznej kandydatom do święceń wyższych, przełożonym zakonnym, profesorom w seminariach czy urzędnikom kurii biskupich.

Św. Pius X zmarł w sierpniu 1914 roku. Beatyfikował go papież Pius XII w 1951 roku. 3 lata później ten sam papież dokonał też jego kanonizacji.