WNIEBOWZIĘCIE NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

Według Tradycji, Najświętsza Maryja Panna spędziła ostatnie lata swojego życia w Jerozolimie. W jednym z apokryfów czytamy, że po śmierci została pogrzebana u stóp Góry Oliwnej. Po trzech dniach apostołowie udali się na Jej grób, lecz nie znaleźli ciała. Mieli za to ujrzeć piękne kwiaty i zioła, co jest podstawą tradycji święcenia ziół w święto Wniebowzięcia.

Wiarę w to, że Pan Jezus nie pozostawił ciała swojej Matki na Ziemi, ale zabrał je do Nieba, Kościół wyznawał od samego początku. 

Także dzień święta, 15 sierpnia, był obecny w kalendarzu liturgicznym przynajmniej od V wieku.

Prawda o Wniebowzięciu stanowi dogmat wiary katolickiej, ogłoszony przez papieża Piusa XII, 1 listopada 1950 roku w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus:

„Powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej”.