Św. Kinga

Święta Kinga urodziła się w 1234 roku w węgierskim Ostrzyhomiu, jako trzecia córka króla Węgier Beli IV.

Gdy Kinga miała 7 lat, jej rodzice zawarli umowę małżeńską, na mocy której ich córka miała zostać żoną Bolesława Wstydliwego.

Święta wyjechała wówczas do Sandomierza, gdzie wychowywała się w otoczeniu swojego przyszłego męża.

Z powodu coraz częściej i dotkliwiej nacierających na Polskę Tatarów, Bolesław i Kinga uciekli na Węgry, a później do opactwa cysterskiego na Morawach.

Gdy zagrożenie minęło, udali się do Nowego Korczyna, miejscowości nieopodal Sandomierza. Kinga nakłoniła wówczas swojego przyszłego męża do ślubów dozgonnej czystości.

Wkrótce Bolesław poślubił świętą, a ich małżeństwo trwało 40 lat.  Kinga pomagała Bolesławowi w rządach nad księstwami krakowskim i sandomierskim. Przyczyniła się także do przyspieszenia procesu kanonizacyjnego świętego Stanisława.

Po śmierci Bolesława w 1279 roku, wstąpiła do zakonu klarysek.

Święta Kinga zmarła 24 lipca 1292 roku w Starym Sączu. Kanonizował ją papież Aleksander VIII w 1690 roku.