Św Jerzy

Święty Jerzy przyszedł na świat w III wieku w Kapadocji, w dzisiejszej Turcji w zamożnej, chrześcijańskiej rodzinie. Gdy Jerzy był młodzieńcem, jego ojciec poniósł śmierć męczeńską, a Jerzy odziedziczył majątek i wraz z matką zamieszkał w Jerozolimie.

W wieku 20 lat wstąpił do rzymskiej armii, a dzięki swojemu męstwu, bardzo szybko awansował na najwyższe stopnie wojskowe zostając członkiem rady cesarza Dioklecjana.

Gdy rzymski monarcha planował rozpocząć prześladowania chrześcijan, Jerzy jako jedyny sprzeciwił się temu. Dioklecjan postanowił wówczas skazać świętego na tortury i wtrącić do lochu.

Święty Jerzy trafił do celi, gdzie nocą ukazał mu się Pan Jezus, który zagoił jego rany. Gdy następnego dnia Jerzy stanął przed cesarzem bez jakichkolwiek ran, Dioklecjan na wszelki sposób starał się przekonać świętego do porzucenia chrześcijaństwa i oddania czci bożkom, oferując mu uczynienie Jerzego swoim następcą.

Jerzy nie uległ pokusom pogańskiego władcy, a wkrótce potem wyszło na jaw, iż żona Dioklecjana - Aleksandra - potajemnie została chrześcijanką. W wybuchu złości Dioklecjan skazał Jerzego i Aleksandrę na karę śmierci poprzez ścięcie. Stało się to w 303 roku.

Święty Jerzy jest patronem żołnierzy, wędrowców, więźniów oraz harcerzy.