Św. Barbara

Święta Barbara urodziła się w III wieku w mieście Heliopolis w dzisiejszym Libanie jako córka zamożnego poganina Dioskura.

Jej żywot Kościół przekazuje nam w wyjątku z martyrologium z wczorajszej Prymy, w którym czytamy:

„W Nikomedii męczeństwo świętej Barbary, Dziewicy. W prześladowaniu za panowania Maksymiana poniosła srogie więzienie, palono ją pochodniami, ucięto jej piersi i przecierpiała jeszcze wiele innych męczarni. W końcu została ścięta ręką własnego ojca”.

Według Tradycji, Barbara poznała chrześcijaństwo kształcąc się w Nikomedii, w dzisiejszej Turcji. Tam pod wpływem Orygenesa przyjęła chrzest i złożyła ślub czystości.

Ojciec Barbary na wieść o tym kazał uwięzić ją w wieży, by później została wydana za mąż. Święta nie wyrzekła się swojej wiary, dlatego Dioskur zabrał ją przed oblicze sędziego, który nakazał ją ubiczować.

Barbara nie odczuła jednak żadnego bólu, a w nocy nawiedził ją anioł i udzielił jej Komunii świętej. Sędzia postanowił pastwić się nad Barbarą i rozkazał, by była obita maczugami, przypalana, a następnie obcięto jej piersi.

Finalnie została skazana na śmierć, a wyrok ścięcia w 305 roku wykonał ojciec Barbary, który od razu po odłożeniu miecza został rażony piorunem.

Święta męczennica jest patronką górników, hutników, kamieniarzy i żołnierzy.