Św. Katarzyna

Urodziła się około 290 roku w egipskiej Aleksandrii jako córka króla Kustosa. Słynęła z wielkiej urody, jednak o jej rękę daremnie starali się przedstawiciele najznakomitszych elit, ponieważ jako chrześcijanka złożyła ślub czystości.

Wkrótce wybuchło najdłuższe i najbrutalniejsze prześladowanie chrześcijan przez cesarza Dioklecjana. Szczególną nienawiścią do chrześcijan wyróżniał się współrządzący z nim w ramach tetrarchii Galeriusz Maksymian, który osobiście przybył do Aleksandrii nadzorować antychrześcijańską politykę.

Katarzyna miała być jedną z jego ofiar. Została zmuszona do oddania czci fałszywym bożkom, jednak odmówiła, wyznając wiarę w jednego Boga. Wówczas cesarz zarządził zorganizowanie dysputy między 18-letnią dziewczyną a 50 uczonymi filozofami i retorami. Katarzyna pokonała ich, udowadniając prawdziwość chrześcijaństwa.

Rozwścieczony cesarz skazał ją wówczas na tortury: smagano ją biczami, głodzono i łamano kości. Podczas łamania Katarzyny kołem dzięki jej modlitwom zstąpił z Nieba anioł, który sprawił, że koło rozpadło się w rękach kata. Na widok jej męczeństwa nawróciło się kilkuset oprawców. Ostatecznie wyrok śmierci wykonano za pomocą ścięcia pomiędzy 307 a 312 rokiem. Jest patronką między innymi młodych panien.