Święto Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny

Obchodzone jest na pamiątkę ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w jerozolimskiej świątyni i przeznaczenia Jej na służbę Bogu.

Zgodnie z tradycją starożytnego Izraela dzieci były ofiarowywane Bogu nawet przed narodzinami. Tradycja wskazuje, że św. Anna, która wraz ze św. Joachimem przez wiele lat nie mogła doczekać się potomstwa, postanowiła poświęcić swoje wyczekane dziecię Bogu.

Gdy Najświętsza Maryja Panna miała trzy lata, zabrano ją do świątyni w Jerozolimie, by kapłan poświęcił ją na służbę Stwórcy. Niekiedy dzieci zostawały na dłuższy czas w świątyni, gdzie pomagały i usługiwały.

Według Tradycji Matka Boża została w świątyni pod opieką Zachariasza – ojca św. Jana Chrzciciela – do wieku około 12 lat. Później została przedstawiona swojemu przyszłemu mężowi, św. Józefowi.

Kościół obchodził święto Ofiarowania już od VII wieku, początkowo przede wszystkim na Wschodzie. Papież Grzegorz XI wprowadził je w XIV wieku w Awinionie, a około 200 lat później papież Sykstus V rozszerzył je na cały Kościół z datą dzienną 21 listopada.