Św. Jozafat

Urodził się on w 1580 roku we Włodzimierzu Wołyńskim w rodzinie prawosławnej. Na chrzcie otrzymał imię Jan. Rodzice chcieli, by zajął się kupiectwem, dlatego wysłali go do Wilna. Było to tuż po tym, jak w 1596 roku zawarto unię brzeską, dzięki której schizmatycy wschodni w Rzeczypospolitej wrócili na łono Kościoła. W 1604 roku, w wieku 24 lat, Jan wstąpił do unickiego zakonu bazylianów. Przyjął zakonne imię Jozafat, a po 5 latach przyjął święcenia kapłańskie.

W 1618 roku Jozafat został arcybiskupem Połocka. Żył skromnie, dbał o biednych, wyjaśniał też różnice między religią katolicką a schizmą. To wzbudziło wściekłość schizmatyków, którzy rozpętali przeciwko niemu kampanię nienawiści. 12 listopada 1623 roku w wieku 43 lat Jozafat został zamordowany w Witebsku siekierą i kulami po odprawionej przez siebie Boskiej Liturgii. Zbezczeszczone zwłoki wrzucono do Dźwiny.

Św. Jozafat został beatyfikowany przez papieża Urbana VIII w 1643 roku i kanonizowany w 1867 roku przez Piusa IX. Jest patronem m.in. bazylianów, Rusi, Litwy i Wilna.