Św. Stanisław Kostka

Urodził się 28 października 1550 roku w Rostkowie na Mazowszu, w rodzinie Jana, kasztelana zakroczymskiego.

W wieku 14 lat, wraz ze swoim bratem, został wysłany do szkół jezuickich w Wiedniu. Wolny czas spędzał na lekturze, modlitwie i pokucie. Jego akty pokutne nie podobały się kolegom, którzy z niego drwili.

W wieku 15 lat Stanisław ciężko zachorował. Jako że nie mógł otrzymać Komunii świętej, święta Barbara zjawiła się w towarzystwie dwóch aniołów, którzy podali mu wiatyk. Niedługo później objawiła mu się Matka Boża nakazując mu wstąpić do Jezuitów.

Stanisław nie otrzymał na to zgody rodziców, dlatego uciekł do Rzymu.

Zatrzymując się na krótko u jezuitów w bawarskim Dillingen, Stanisław otrzymał ich rekomendację. W Rzymie przyjęto go do nowicjatu przy kościele świętego Andrzeja.

Ojciec Stanisława starał się groźbami skłonić go do porzucenia swoich zamiarów, jednak młodzieniec złożył wkrótce pierwsze śluby zakonne.

W wieku 18 lat ponownie ciężko zachorował. Zmarł w nocy 15 sierpnia 1568 roku, zaopatrzony sakramentami. Został beatyfikowany w 1606 roku przez papieża Pawła V i kanonizowany w 1726 roku przez Benedykta XIII. Jest patronem katolickiej młodzieży.