Św. Hilarion, Opat

21 października obchodziliśmy wspomnienie świętego Hilariona, Opata.

Martyrologium rzymskie w prymie w przeddzień jego wspomnienia określa go jako „opata, którego cnotliwy i obfitujący cudami żywot opisał święty Hieronim”.

Według opisu świętego Hieronima, urodzony pod koniec III wieku Hilarion pochodził z rodziny pogańskiej.

Dzięki zamożności swoich rodziców skierowano go do szkół w Aleksandrii. Tam zetknął się z gminą chrześcijańską i przyjął chrzest święty.

Zainspirowany życiem świętego Antoniego Wielkiego porzucił naukę w szkole i dołączył do uczniów ascety.

Wkrótce zmarli rodzice Hilariona, a święty powrócił do domu rodzinnego, rozdał odziedziczony majątek i rozpoczął pustelnicze życie w pobliżu Majumy, w dzisiejszej Palestynie.

Przez 22 lata Hilarion żył w całkowitej samotności, jednak często kuszony był przez diabła, który w różnoraki sposób starał się zmusić go do opuszczenia pustelni.

Gorliwość świętego dawała mu siłę, by przezwyciężyć pokusę, a z czasem zaczęli gromadzić się wokół niego uczniowie, co doprowadziło do utworzenia w okolicy kilku nowych klasztorów.

Zmęczony popularnością Hilarion udał się na Cypr, gdzie po 7 latach pustelniczego życia zmarł w 371 roku.