Śś. Chryzant i Daria

Żyli oni w III wieku. Wspomina ich wczorajsze Martyrologium Rzymskie, odczytywane podczas Prymy, w którym czytamy:

„W Rzymie męczeństwo świętych Chryzanta i Darii, małżonków. Po wielu mękach, jakich doświadczali za stałość w wierze, cesarz Numerian polecił ich wrzucić do dołu i zasypać ziemią i kamieniami”.

Tradycja przekazuje, że Chryzant był synem jednego z rzymskich senatorów. Przypadkiem natrafił na manuskrypt z tekstem Ewangelii. Po jego przeczytaniu nawrócił się i pragnął przyjąć chrzest.

Ojciec Chryzanta w gniewie uwięził syna, nakazując sprowadzać do jego celi kurtyzany. Święty nie uległ jednak pokusie, więc senator nakazał mu poślubić pogańską kapłankę, czyli westalkę, o imieniu Daria.

Ich dziewicze małżeństwo doprowadziło do nawrócenia także i Darii. Wkrótce o świętych małżonkach dowiedział się cesarz Numerian, który nakazał uśmiercić ich poprzez zakopanie żywcem około roku 283.

Święci Chryzant i Daria są patronami sędziów.