Św. Urszula i Towarzyszki

Święta Urszula przyszła na świat w IV wieku. Była córką Donauta, króla Kornwalii – królestwa położonego w dzisiejszej południowo-zachodniej Anglii. 

W młodości jako chrześcijanka, pragnęła oddać się dozgonnemu dziewictwu, jednak ojciec postanowił wydać Urszulę za pogańskiego księcia, Konana z Bretanii, w dzisiejszej Francji.

Święta nie była w stanie przekonać ojca do zmiany zdania, jednak udało jej się opóźnić zamążpójście o 3 lata, by wcześniej odbyć pielgrzymkę do Rzymu.

Urszula wyruszyła do Rzymu drogą morską, a towarzyszyło jej dziesięć towarzyszek – również dziewic. W drodze do Wiecznego Miasta Urszula nauczała swoje towarzyszki wiary. Dzięki temu w Rzymie były już gotowe do przyjęcia wiary katolickiej i chrztu.

Wracając do Bretanii wiatr zepchnął statek Urszuli do ujścia Renu. Urszula wraz z towarzyszkami trafiły do Kolonii, którą w tym czasie oblegali pogańscy Hunowie.

Ich wódz – Attyla – pragnął poślubić świętą. Urszula odmówiła, a najeźdźca postanowił zamordować wszystkie 11 dziewic. Dokonawszy zbrodni Hunowie ujrzeli dusze męczennic, wstępujących do nieba. Wywołało to popłoch wśród pogan, w wyniku czego odstąpili od oblężenia. Stało się to około 405 roku.

W herbie Kolonii do dzisiaj widnieje tarcza z 11 płomieniami symbolizującymi męczeństwo 11 dziewic, w tym świętej Urszuli.

Święta Urszula jest patronką przy wyborze stanu, zawieraniu małżeństwa oraz zakonu Urszulanek, trudniącego się wychowywaniem dziewcząt.