Św. Franciszek z Asyżu

Przyszedł on na świat w 1182 roku w Asyżu w zamożnej rodzinie kupieckiej. W młodości wstąpił do papieskiej armii i brał udział w wojnie przeciw cesarzowi Fryderykowi II. W trakcie walk postanowił odmienić swoje życie i poświęcić je Bogu.

Po powrocie do Asyżu rozpoczął życie jako żebrak. Sprzedał także część majątku ojca, by sfinansować odbudowę kościoła św. Damiana, za co został przez ojca publicznie potępiony i wydziedziczony.

Franciszek spisał swoje przemyślenia o ubogim życiu i by nie zostać uznanym za heretyka, udał się do Rzymu prosić papieża Innocentego III o zatwierdzenie reguły. Po uzyskaniu zgody udał się wraz ze swoimi zwolennikami do kościoła Matki Bożej Anielskiej nieopodal Asyżu. Tak powstał zakon Braci Mniejszych.

W 1219 roku udał się do Egiptu, gdzie stanął przed sułtanem głosząc mu naukę o Chrystusie. Po powrocie do Asyżu zachorował na oczy. Leczenie nie powiodło się. Święty Franciszek zmarł 3 października 1226 roku w wieku 44 lat. Już dwa lata później kanonizował go papież Grzegorz IX. Jest patronem m. in. Włoch, niewidomych i ubogich.