Bł. Władysław z Gielniowa

Przyszedł na świat około 1440 roku w Gielniowie na Mazowszu. Na chrzcie otrzymał imiona Marcin Jan.

Wychowywał się w ubogiej, mieszczańskiej rodzinie. Ukończył jednak szkołę, co pozwoliło mu kontynuować edukację w Krakowie.

Tam poznał Bernardynów i w sierpniu 1462 roku wstąpił do zgromadzenia przyjmując imię Władysław. Po przyjęciu święceń kapłańskich przez pewien czas pełnił posługę w Krakowie. W późniejszych latach Władysława obrano prowincjałem, a zakon w Polsce prężnie się rozwijał. Władysław współtworzył także konstytucję zakonu.

Błogosławiony Władysław miał szczególne nabożeństwo do Męki Pańskiej. Sypiał zaledwie kilka godzin, gorliwie pościł oraz biczował się. Pomimo surowości względem siebie, dla swoich braci był prawdziwym, troskliwym ojcem. Dał poznać się także jako doskonały kaznodzieja oraz autor pobożnych pieśni.

Na początku XVI wieku udał się do Warszawy, gdzie został gwardianem kościoła świętej Anny. Zmarł 4 maja 1504 roku kilka tygodni po ekstazie, jaką dzięki łasce Bożej przeżył podczas wielkopiątkowego kazania.

Władysława beatyfikował papież Benedykt XIV w 1750 roku. Papież Klemens XIII ogłosił go patronem Królestwa Polski i Litwy.