W świetle poruszanych w ostatnim czasie zagadnień dzietności, macierzyństwa i ojcostwa w programach Pana Dawida, chciałabym polecić i zachęcić Was do lektury książki "Kołyski i potęga" Walentego Majdańskiego (ur. 14 lutego 1899 w Strzałkowie, zm. 10 grudnia 1972 w Warszawie) - polskiego pedagoga, prekursora ochrony życia poczętego, bioetyka, demografa, pisarza i publicysty.
Już na samym początku książki uzyskujemy bardzo konkretną odpowiedź na pytanie o narody potężne, zwycięskie i narody upadające, ponoszące klęskę...
"Księgi historii narodów, nawet te jaskrawo najmodniejsze, są mocno przestarzałe. Za mało mówią, w jakich okresach, epokach, za panowania których dynastyj, "ideologij", "renesansów", "stagnacyj", upadków, zwycięstw lub klęsk było najwięcej... kołysek, a kiedy starano się, by było jak najmniej osesków, niemowląt, młodzianków.
A szkoda. Bo niemowlę wymaga od rodziców postawy ofiarnej. Na zdolności zaś do ofiary - opiera się życie narodu; zdatność zaś do ofiary nie bierze się w narodzie w czasach próby ot tak, ni stąd, ni z owąd, ale naród ujawnia jej tym więcej, im bardziej ćwiczył sprawność do ofiary w czasach zwykłych, normalnych, spokojnych, "przedkryzysowych", "przedwojennych".
Właśnie w tym cała rzecz, iż nic nie wymaga tyle ustawicznego, lata całe trwającego poświęcenia, co stosunek rodziców do własnego potomstwa. (...) Stosunek do potomstwa, to najpowszechniejsza arena dla narodu do ćwiczenia się w postawie ofiarnej. (...)"
Potem jest jeszcze dokładniej, głębiej i precyzyjniej - Autor przedstawia na kartach książki temat dzietności w bardzo wielu kontekstach, nazywając wszystko tak jak należy - po imieniu.
Jestem jeszcze w trakcie lektury tej książki, ale jestem przekonana, że pozostawia ona czytelnika nie tylko z poszerzonym horyzontem, ale także z wielością bezspornych argumentów "za życiem" i "za dzieckiem", które możemy wykorzystać w życiu, w dyskusjach i we własnej pogłębionej cichej refleksji...
Audiobooki
Komentarze
Czy jest może w tej książce wyjście ze sprzeczności: a mianowicie ofiarności, która rodzi dobrobyt dla tego któremu coś się ofiaruje i w konsekwencji rodzi się następny, który już jest mniej ofiarny.
Wydaje się, że ofiarności nie może być w czasach dobrobytu.
Nie rozumiem podanej przez Pana sprzeczności. Przypomina mi się natomiast taki fragment Ewangelii wg. Św.Marka (14,7) "Bo ubogich zawsze macie u siebie i kiedy zechcecie, możecie im dobrze czynić(..)". A wracając do książki "Kołyski i potęga" - czytałem i uważam ją za bardzo wartościową. Z Panem Bogiem.