59 LAT AGGIORNAMENTO

Dziś 59 rocznica zakończenia II Soboru Watykańskiego. Od tego czasu trwa w Kościele proces nazwany AGGIORNAMENTO, który tłumaczyć można jako "uwspółcześnienie". Giorno po włosku znaczy "dzień", zatem aggiornamento to dostosowanie do dnia, do dnia dzisiejszego, które miało Kościół... odnowić.

"Odnawiano" niemal wszystko, natomiast zawsze pod kątem ułatwienia i demokratyzacji. Aggiornamento w połączeniu ze współczesną obrzydliwą twarzą ekumenizmu zaskutkowało tym, że dziś mówi się o Kościele włączającym, o "inkluzywności", o tym, żeby nikogo nie wykluczać. Przejawem tego może być fakt, że na zakończonym niedawno Synodzie o synodalności tzw. słuchanie ludu Bożego oznaczało wsłuchiwanie się w głosy przedstawicieli innych tzw. religii chrześcijańskich (uwaga na błąd, chrześcijaństwo i katolicyzm to synonimy) oraz niechrześcijańskich czy wręcz ateistów. Wszyscy w tej nowej wersji Kościoła mają stanowić lud Boży, co oczywiście stoi w sprzeczności z nauczaniem Kościoła, ale dla przedstawicieli tej nowej, współczesnej jego twarzy, zgodność z doktryną nie stanowi i nigdy nie stanowiła szczególnie ważnego zagadnienia.

Zatem nie wolno nikogo wykluczać! Natomiast jest coś niewygodnego, coś co ze swej istoty jest wykluczające i dlatego zaczyna stanowić problem. Tym czymś jest... Prawda. Prawda ma tę niedopuszczalną cechę, że jest wykluczająca. Jeżeli coś jest czarne to nie jest białe. Jeżeli coś jest prawdą, to wszystko inne, sprzeczne z tą prawdą, jest (uwaga, bo to w tych czasach słowo zakazane) FAŁSZEM. Prawda jest wyjątkowo nieinkluzywna. A Kto jest Drogą, PRAWDĄ i Życiem?

Aggiornamento, dialog ze światem i dialog międzyreligijny napotyka jedną zasadniczą przeszkodę. Jest nią Jezus Chrystus. Wszelkie tezy o możliwości kompromisu, w ogóle o możliwości dialogu jak równy z równym między głosicielem Chrystusa a głosicielem wszystkiego innego, jest tworem fałszywego, ewentualnie chorego umysłu. Trzeba się opowiedzieć. Kiedyś Kościół opowiadał się po stronie Chrystusa. Ciekawe za czym opowie się dziś.