Św. Kajetan

Urodził się on w 1480 roku w miejscowości Vicenza nieopodal Wenecji. Jako młodzieniec studiował prawo na uniwersytecie w Padwie.

Od 1506 roku pełnił urząd protonotariusza papieskiego i pomimo braku święceń kapłańskich został także proboszczem jednej z rzymskich parafii. 

Kapłanem został w wieku 36 lat, a dzięki prywatnym objawieniom w bazylice Matki Bożej Większej szczególnie umiłował sobie kult Dzieciątka Jezus.

Kilka lat później powrócił do Vicenzy, by całkowicie poświęcić się pracy apostolskiej. Tam, z uwagi na gorliwość Kajetana, zaczęli gromadzić się wokół niego nowi uczniowie, a w 1524 roku papież Paweł IV zezwolił 44 letniemu wówczas Kajetanowi na założenie zgromadzenia Kleryków Regularnych, czyli Teatynów.

Gdy w 1547 roku w Neapolu wybuchła wojna domowa, Kajetan prosił Boga, by przyjął ofiarę jego życia dla zahamowania rozlewu krwi.

Tego samego roku, 7 sierpnia, Kajetan zmarł w wieku 67 lat. Beatyfikował go papież Urban VIII w 1629 roku, a kanonizował Klemens X w roku 1671.