Św. Stanisław

Święty Stanisław urodził się w Szczepanowie, prawdopodobnie około roku 1040. Swoje pierwsze studia odbył w domu rodzinnym, a naukę kontynuował u Benedyktynów w Tyńcu.

Około roku 1060 przyjął święcenia kapłańskie. Po śmierci krakowskiego biskupa Lamberta w 1070 roku Stanisław został jego następcą.

Dał się poznać jako pasterz gorliwy, ale także bezkompromisowy. To spowodowało jego konflikt z królem Bolesławem Śmiałym. Zdaniem bł. Wincentego Kadłubka, „Króla Bolesława prawie w ogóle nie było w kraju gdyż nieustannie brał udział w zbrojnych wyprawach, przez co w kraju szerzył się rozbój i wiarołomstwo żon, a przez to rozbicie małżeństw i zamęt”. Biskup Stanisław upominał króla, a kiedy to nic nie dało - obłożył go klątwą.

11 kwietnia 1079 roku, podczas odprawiania przez Stanisława Mszy świętej, król Bolesław osobiście wtargnął do kościoła na Skałce i zamordował świętego siedmioma uderzeniami, a następnie kazał poćwiartować jego zwłoki.

Świętego Stanisława kanonizował papież Innocenty IV w 1253 roku. Jest głównym patronem Polski.