Święto Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel

Historia dzisiejszego święta jest ściśle związana z historią zakonu karmelitów, którzy po upadku chrześcijańskich królestw Ziemi Świętej na początku XIII wieku rozwijali się przede wszystkim w Europie Zachodniej.

W nocy z 15 na 16 lipca 1251 roku, Najświętsza Maryja Panna objawiła się błagającemu ją o ratunek dla karmelitów generałowi zakonu, anglikowi, Szymonowi Stockowi.

Matka Boża przybyła do niego w otoczeniu aniołów i podała Szymonowi do ręki brązową szatę, mówiąc:

„Przyjmij, synu, szkaplerz twego zakonu, jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania".

Kult Matki Bożej Szkaplerznej rozwijał się początkowo wśród zakonników, a następnie na całym świecie.

Kilkadziesiąt lat później Matka Boża ukazała się papieżowi Janowi XXII obiecując obfite łaski wszystkim, bez względu na stan, którzy będą nosić jej szkaplerz.

Przywileje „bractwa szkaplerznego” potwierdzili papieże kolejnych stuleci, jednak dopiero w XVIII wieku papież Benedykt XIII ustanowił w dniu 16 lipca święto Matki Bożej z Góry Karmel. W Polsce zachowało się ono jako święto Matki Bożej Szkaplerznej.