Św. Romuald

Urodził się on około 951 roku w północnych Włoszech, nieopodal Rawenny, w zamożnym rodzie Onesti.

Jego ojciec zabił w pojedynku swojego krewnego, dlatego w ramach zadośćuczynienia za ten grzech Romuald wstąpił do działającego nieopodal Rawenny zakonu benedyktynów.  

Pragnął jednak żyć jako pustelnik, dlatego opuścił klasztor w Rawennie i wraz ze swoim przyjacielem Marynem udał się pod francusko-hiszpańską granicę, gdzie zamieszkali w klasztorze w Cuxa, prowadząc częściowo pustelnicze życie.

W 988 roku Romuald opuścił Cuxa i udał się do Monte Cassino, a następnie do Rawenny. Założone przez niego w całej Italii klasztory wkrótce dały początek nowemu zakonowi o bardzo surowej regule – kamedułom, który swą nazwę wziął od wyjątkowo dobrze rozwijającego się klasztoru w Camaldoli.

Św. Romuald zmarł nieopodal Ancony 19 czerwca 1027 roku w wieku około 76 lat. Kanonizował go papież Grzegorz XIII w 1582 roku. Jest patronem zakonu kamedułów.