Urodził się on w 1302 roku w święto świętego Andrzeja Apostoła w zamożnej florenckiej rodzinie.
Przed narodzeniem syna matka Andrzeja, która po wielu latach starań o potomstwo wyprosiła sobie tę łaskę u Boga, miała wizję, w której widziała wilka wstępującego do klasztoru karmelitów. Przekroczywszy mury zakonu, wilk zamienił się w baranka.
Święty Andrzej w młodości oddawał się swobodnemu i grzesznemu życiu. Gdy matka wyjawiła mu swoje widzenie z przeszłości, Andrzej nawrócił się.
W wieku 15 lat wstąpił do florenckich karmelitów, a następnie wyjechał na studia w Paryżu i Awinionie, by po 7 latach przyjąć święcenia kapłańskie.
Do Florencji powrócił w 1347 roku. Tam opiekował się chorymi na dżumę i dokonywał cudów. Kapituła generalna w Metz obrała go prowincjałem karmelitów w Toskanii.
Ogromne starania Andrzeja docenił papież Klemens VI mianując go biskupem Fiesole. Jako ordynariusz zasłynął wizytowaniem podległych sobie parafii, budową szpitali, przytułków, świątyń i zwalczaniem nadużyć.
Święty Andrzej zmarł 6 stycznia 1374 roku w wieku 72 lat. Kanonizował go papież Urban VIII w 1629 roku, jednak fakt ten upubliczniono dopiero niemal 100 lat później, za pontyfikatu Benedykta XIII.
Audiobooki
Komentarze
Święty Andrzeju módl się za nami. Proszę o łaskę nawrócenia dla zatwardziałych grzeszników