Św. Martyna

Przyszła ona na świat na przełomie II i III wieku w Rzymie, w pobożnej i zamożnej chrześcijańskiej rodzinie.

Otrzymała staranne wychowanie, jednak w młodości jej rodzice zmarli, a Martyna przyrzekła wówczas Bogu dozgonną czystość i rozdała cały swój majątek ubogim.

Za panowania cesarza Aleksandra Sewera została zatrzymana wraz z innymi chrześcijanami, których próbowano zmusić do oddania czci pogańskim bożkom.

Kazano jej się pokłonić posągowi bożka Apolla, a gdy odmówiła, skazano ją na śmierć. Martynę rzucono na pożarcie lwom, które jednak ułożyły się u jej stóp, nie chcąc jej zabijać. Następnie Rzymianie postanowili spalić ją na stosie, lecz deszcz ugasił płomienie. Ostatecznie św. Martyna została ścięta 30 stycznia 226 roku.

Jest patronką Rzymu oraz matek karmiących piersią.