Św. Jan Chryzostom

Urodził się on około 349 roku w Antiochii jako syn oficera cesarskiego. W wieku 20 lat przyjął chrzest. Niedługo potem wstąpił do stanu duchownego. Po śmierci matki przez kilka lat wiódł życie pustelnika. Ze względu na stan zdrowia musiał wrócić do życia w świecie, a w wieku 36 lat przyjął w Antiochii święcenia kapłańskie.

W 387 roku wybuchły tam antycesarskie rozruchy. Jan wygłosił wówczas swoje słynne "Mowy wielkopostne" ganiące zachowanie ludu. Cesarz Teodozy ogłosił amnestię i zakazał namiestnikowi stosowania represji, przez co Jan zyskał sobie przydomek "Chryzostom", co znaczy "Złotousty".

W 397 roku Jan został patriarchą Konstantynopola. Doprowadził wtedy do pojednania biskupa Antiochii z papieżem. Ze względu na krytykę wobec swobodnego życia cesarzowej Eudoksji, Jan został skazany na wygnanie.

Zmarł 14 września 407 roku w drodze do Konstantynopola w wieku 58 lat. Jest patronem kaznodziejów i jednym z 4 wielkich doktorów katolickich Kościołów Wschodnich. Pozostawił po sobie liczne pisma i kazania, a także kanon wschodniej liturgii, zwanej Boską Liturgią świętego Jana Złotoustego.