Św. Agnieszka

Przyszła na świat na przełomie III i IV wieku w zamożnej, rzymskiej rodzinie chrześcijan. Mając 10 lat złożyła śluby czystości. Po dwóch latach jej niebywała uroda zwróciła uwagę syna rzymskiego urzędnika – Semproniusza – który starał się ją poślubić.

Agnieszka odrzuciła go przyznając się, że jest chrześcijanką, a swoją czystość ofiarowała Bogu. Gdy o wierze Agnieszki dowiedział się Semproniusz, starał się zmusić ją do oddania czci pogańskim bożkom.

Agnieszka nie zaparła się wiary, dlatego poprowadzono świętą na arenę, by następnie ją obnażyć i upokorzyć na oczach Rzymian. Święta, za sprawą cudu, okryła się płaszczem swoich włosów.

Oprawcy oddali wówczas Agnieszkę do zamtuzu, (czyli domu publicznego) by tam ją zhańbić, a gdy niedoszły narzeczony zbliżył się do świętej, natychmiast padł martwy. Agnieszka wskrzesiła go i oddała ojcu. Poganie postanowili spalić świętą na stosie, lecz i ogień nie wyrządził jej krzywdy.

Ostatecznie Agnieszka została ścięta mieczem, w wieku 12 lat. Święta Agnieszka jest patronką dzieci, panien i ogrodników. Jej imię jest wymieniane w Kanonie Mszy świętej.