Św. Marceli I

Urodził się 6 stycznia 255 roku. O jego młodzieńczym życiu wiadomo niewiele. Po śmierci papieża Marcelina w 304 roku, Marceli pełnił funkcję archiprezbitera, stając się de facto odpowiedzialnym za Kościół przez około 3 lata, w czasie których - z uwagi na prześladowania - nie wybrano kolejnego papieża.

W maju 306 roku Marceli został obrany papieżem. Korzystając z uspokojenia się sytuacji w Rzymie po śmierci cesarza Dioklecjana, zreorganizował administrację kościelną.

Wszedł też w spór z chrześcijanami, którzy wyrzekli się wiary w czasie prześladowań i powróciwszy do Kościoła nie chcieli poddać się przewidzianej pokucie.

Spór zaognił się do tego stopnia, że doszło do niewielkich rozruchów. Sytuację wykorzystał cesarz Maksencjusz, który oskarżył papieża o wywoływanie niepokojów społecznych i skazał go na ubiczowanie oraz zmusił do pełnienia funkcji stajennego w cesarskiej stajni.

Św. Marceli zmarł 16 stycznia 309 roku w wieku 54 lat w głębokiej nędzy. Jest patronem stajennych.