Św. Hilary

Urodził się w 310 roku w Poitiers w dzisiejszej Francji. Jego rodzicami byli zamożni poganie. Hilary uzyskał więc dobre wykształcenie.

Poznając księgi Pisma Świętego zachwycił się lekturą Ewangelii i w 345 roku przyjął chrzest, wcześniej żeniąc się i doczekując się córki, świętej Abry.

W 350 roku obrano go biskupem jego rodzinnego miasta. W Kościele trwał wówczas spór pomiędzy świętym Atanazym a arianami. Hilary odmówił potępienia Atanazego, czym sprowadził na siebie gniew cesarza Konstancjusza, który skazał go na wygnanie do dzisiejszej Turcji.

Poznając teologię i zwyczaje Wschodu, starał się rozpowszechniać jego bogactwo także w Kościele Zachodnim. Hilary napisał również wiele listów do Kościoła w Galii, by uchronić go przed popadnięciem w herezje. W 360 roku zwołał synod w Paryżu, podczas którego biskupi galijscy przyjęli nicejskie wyznanie wiary.

Hilary był także mistrzem świętego Marcina z Tours, którego ochrzcił.

Święty Hilary zmarł w 367 roku w wieku 57 lat. Pozostawił po sobie traktat o Trójcy Świętej. W 1851 roku Pius IX nadał mu tytuł Doktora Kościoła. Jest patronem osób ukąszonych przez węże.