Św. Melchiades

Urodził się na kontynencie afrykańskim około 270 roku. O jego życiu niewiele wiadomo. W wyjątku z martyrologium rzymskiego z prymy z 9 grudnia czytamy:

„W Rzymie uroczystość świętego Melchiadesa, Papieża, który w prześladowaniu za cesarza Maksymiana wycierpiał wiele mąk, później jednak, gdy burza się uspokoiła, zasnął spokojnie w Panu”.

Tradycja wskazuje, że zanim został papieżem, był ofiarą prześladowań chrześcijan, które jednak przeżył. W 311 roku, niecały rok po śmierci swojego poprzednika, świętego Euzebiusza, objął tron papieski.

Za jego pontyfikatu doszło do nawrócenia cesarza rzymskiego Konstantyna oraz wydania przez niego edyktu mediolańskiego, gwarantującego prawo do wyznawania religii chrześcijańskiej.

Konstantyn wyznaczył także Melchiadesa na arbitra w sporze jaki zapanował wśród chrześcijan w północnej Afryce.

Grupa buntowników pod przywództwem Donata, wyznająca heretycki pogląd, zgodnie z którym ważność sakramentu zależy od moralności szafarza, postanowiła obalić biskupa Kartaginy, Cecyliana, oraz obsadzić wszystkie stolice biskupie w Afryce. Melchiades przyznał rację Cecylianowi, a Donata ekskomunikował.

Święty Melchiades zmarł 10 stycznia 314 roku po niespełna 3 latach pontyfikatu.