Konsekracja bazyliki świętych Piotra i Pawła

Wspomnienie poświęcenia bazylik świętych apostołów Piotra i Pawła, obchodzone jest przez Kościół od około XI wieku, jednak dopiero w XIX wieku, papież Pius IX ustalił wspólną datę święta.

Obie świątynie zostały wzniesione i po raz pierwszy konsekrowane w IV wieku. Bazylika ku czci świętego Piotra powstała w miejscu, gdzie uprzednio znajdował się cyrk cesarza Nerona oraz pochowano Pierwszego z apostołów. Budowa rozpoczęła się w 324 roku na rozkaz cesarza Konstantyna Wielkiego.

W XV wieku papież Mikołaj V nakazał wznieść nową, jeszcze wspanialszą świątynię, w miejsce dotychczasowej. Początek prac budowlanych miał miejsce jednak dopiero za pontyfikatu Juliusza II, a sama budowa trwała ponad 100 lat. W 1626 roku nową bazylikę konsekrował papież Urban VIII.

Bazylika świętego Pawła powstała pod koniec IV roku, przy Drodze Ostyjskiej w Rzymie, za sprawą cesarza Teodozjusza I oraz kontynuatorów jego dzieła, synów Arkadiusza i Walentyniana. Pierwszej konsekracji dokonał papież Syrycjusz.

W ciągu kolejnych stuleci w pobliżu kościoła zamieszkali benedyktyni, prowadząc w bazylice swój apostolat. W 1823 roku wybuchł pożar, który niemal doszczętnie zniszczył świątynię.

Papież Grzegorz XVI nakazał natychmiastowo odbudować bazylikę. Prace trwały jednak ponad 20 lat i dopiero w 1854 roku świątynia została ponownie konsekrowana przez papieża Piusa IX.