Św. Eustachy i jego Towarzysze

Święty Eustachy przyszedł na świat w I wieku po Chrystusie. Jako poganin nosił rzymskie imię Placidus i służył jako oficer wojsk cesarza Trajana.

Gdy pewnego razu udał się na polowanie w okolicy miasta Tivoli, ujrzał Chrystusowy krzyż w porożu jelenia. Placidus natychmiast nawrócił się i wraz z całą rodziną przyjął chrzest, sam przyjmując imię Eustachy.

Pan Bóg postanowił sprawdzić wiarę Rzymianina i sprowadził na niego szereg nieszczęść – śmierć służących, utratę majątku, porwanie rodziny. Ponieważ Eustachy nie wyparł się wiary, wkrótce odzyskał wszystko to, co utracił.

Nowy cesarz – Hadrian – zainteresował się postacią Eustachego i nakazał mu oddać cześć pogańskim bożkom. Gdy ten odmówił, wraz z rodziną został skazany na śmierć.

Jako że lwy, którym został rzucony na pożarcie, nie wyrządziły mu żadnej szkody, spalono go żywcem w posągu spiżowego byka w 118 roku. Jest patronem myśliwych, przyzywa się go także w przypadku pożarów.