„Ostatnia na szafocie” – duchowa opowieść o heroizmie wiary w czasach grozy

“Ostatnia na szafocie” to krótka, a zarazem niezwykle głęboka opowieść, która przenosi nas do czasów rewolucji francuskiej – epoki, w której Kościół katolicki został brutalnie zaatakowany, świątynie profanowano, kapłanów mordowano, a życie konsekrowane uznawano za zbrodnię przeciwko „wolności ludu”. W tym właśnie kontekście rozgrywa się historia szesnastu karmelitanek z Compiègne, które – pomimo prześladowań – zachowały wierność swojemu powołaniu aż do śmierci. Ich życie i męczeństwo stają się nie tylko znakiem heroizmu, ale także głębokiego zjednoczenia z ofiarą Chrystusa. Gertrud von le Fort, konwertytka i kobieta głębokiej wiary, ukazuje ten dramat przez pryzmat losów młodej kobiety – Blanche de La Force. Blanche jest słaba, lękliwa, rozdarta. A jednak to właśnie ona – ostatnia – staje się ofiarą całkowitej miłości. To, co szczególnie poruszy katolickie serce przywiązane do Tradycji, to duch tej książki: przesiąknięty zrozumieniem dla tajemnicy ofiary, ciszy klauzury, liturgii odprawianej w ukryciu, wierności ślubom zakonnym mimo śmiertelnego zagrożenia. Nie jest to opowieść sentymentalna ani powierzchowna. To dzieło napisane z głębokim namysłem teologicznym i liturgicznym – owoc osobistego nawrócenia autorki i jej wrażliwości na duchową walkę naszych czasów. Warto też dodać, że nowela „Ostatnia na szafocie” była inspiracją dla słynnej opery “Dialogi karmelitanek“ Francisa Poulenca, choć sama książka znacznie przewyższa operę głębią duchową i wiernością katolickiej wizji męczeństwa.

Dlaczego warto po nią sięgnąć?

• Bo ukazuje katolicką kobiecość nie jako słabość, ale jako duchową siłę zdolną do ofiary.
• Bo przywraca cześć dla życia zakonnego i wierności Tradycji, nawet za cenę krwi.
• Bo przypomina, że czasy prześladowań mogą wrócić – a Kościół będzie wtedy potrzebował dusz gotowych na wszystko.

To lektura na dzisiejsze czasy. Zwłaszcza dla tych, którzy rozumieją, że Tradycja Kościoła jest nie tylko dziedzictwem – ale i zobowiązaniem.

Książkę osobiście przetłumaczyłam i całym sercem polecam.