Św. Jan Damasceński

Święty Jan Damasceński urodził się około 675 roku w dzisiejszej stolicy Syrii, Damaszku, w chrześcijańskiej rodzinie arabskiej. 

Jego ojciec był urzędnikiem na dworze kalifa, któremu powierzono rolę cywilnego zwierzchnika chrześcijan w mieście. 

Pozycja ojca Jana pozwoliła zapewnić mu synowi znakomite wykształcenie. Po osiągnięciu dorosłości Jan zastąpił swojego ojca w sprawowaniu urzędu. Około 700. roku opuścił jednak Damaszek, udając się do klasztoru świętego Saby w pobliżu Jerozolimy.

Niedługo później patriarcha Jan V udzielił mu święceń kapłańskich. Jan Damasceński dzięki swojej mądrości roztropnie doradzał Kościołowi, szczególnie podczas sporu z przeciwnikami świętych obrazów, kiedy bronił ich czci. Niedługo później opisał dogmatykę katolicką w traktacie “Wykład wiary prawdziwej”, który wywarł ogromny wpływ na dalszy rozwój teologii i był jej podstawą przez wiele stuleci.

Święty Jan Damasceński zmarł w klasztorze świętego Saby około 750 roku, w wieku 75 lat. Doktorem Kościoła ogłosił go w 1890 roku papież Leon XIII. Jest patronem osób chorujących na paraliż rąk.