Św. Benedykt

Święty Benedykt urodził się około roku 480 w Nursji. Miał siostrę bliźniaczkę - św. Scholastykę. Początkowo studiował w Rzymie, postanowił jednak poświęcić się Bogu i żyć jako asceta. Przez 3 lata mieszkał w grocie w Subiaco.

Do Benedykta zaczęli dołączać uczniowie. Z czasem utworzono 12 klasztorów - w każdym mieszkało po 12 mnichów. Wraz z najbardziej gorliwymi z nich Benedykt wybudował klasztor w ruinach dawnej pogańskiej świątyni na Monte Cassino. W nowym klasztorze powstała słynna reguła św. Benedykta, będąca podstawową regułą życia zakonnego zachodniego chrześcijaństwa. Jej zasadniczą cechą jest umiar i tzw. złoty środek: w pracy i w spoczynku; w pokucie i posiłkach. Dewizą Benedykta było "Ora et labora" - czyli módl się i pracuj. Szczególną uwagę zwracał na piękne i godne sprawowanie liturgii.

Św. Benedykt zmarł 21 marca 547 roku, niedługo po swojej siostrze Scholastyce. Pochowano ich razem na Monte Cassino. Jest patronem m. in. zakonów i rolników.